مه 31, 2008

هواپیمایی با هفتاد میلیون سرنشی

Posted in 1 tagged , , , , , , در 1:28 ب.ظ. توسط amirab

در خبرها آمده بود که شبکه ی العالم یک دقیقه تصویر لرزان از فراز یک ناو جنگی آمریکایی پخش کرده است. این تصاویر را یک هواپیمای تجسسی و بی سرنشین ِ ایرانی گرفته است و شبکه ی مذکور که بخشی از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ست، آن را برای بینندگان عرب زبان خود در منطقه و جهان پخش نموده است تا ضرب شصتی نشان داده باشد. تصاویر مبهم این ویدئوی هوایی را می توانید اینجا ببینید. البته فیلمهای مستندِ نظامی که از کانالهایی مثل دیسکاوری و نشنال جئوگرافی پخش می شوند جزئیاتِ بسیاری را از ناوهای هواپیمابر آمریکایی (که تعدادشان کم است) در اختیار تماشاگران می گذارند و این خود روشن می سازد که اسرار چندانی در عرشه نیست. [خبر در یاهو – تصاویر در سایت مبارزین]

فلاش بک

در سالهای پایانیِ جنگِ ایران و عراق، نا آرامی ها از دهانه ی بندر بصره تا تنگه ی هرمز گسترش یافت و خلیج فارس عرصه ی درگیری بین ایران و آمریکا شد. آمریکایی ها به بهانه ی تأمین امنیتِ نفت کشهای خود و متحدانی چون کویت، ناوگانِ جنگی عظیمی را به مراقبت و محافظت گمارده بودند و با حضور تحریک آمیز خود در منطقه، به جنگ نفت کشها دامن می زدند. ناوچه ی ساموئل بی. رابرتز USS Samuel B. Roberts یکی از این ناوهای آمریکایی بود که نفتکشها را اسکورت می کرد. به روایت کتابی که تابستان گذشته در آمریکا منتشر شده است، در آوریل 1988 این ناوچه در خلیج فارس با یک مین برخورد کرد و آنچنان آسیب دید که تا مرز غرق شدن پیش رفت. تصاویر آسیب های وارده و شرحِ نجاتِ ناو را اینجا ببینید.

یکی از خدمه ی کشتی ایران اجر در اسارت آمریکایی ها

رویارویی ِ ایران و آمریکا

پس از این حادثه، غواسان آمریکایی در همان محدوده مین هایی یافتند که شماره ی سریال آنها با مین هایی که چند ماه پیش از آن، از یک کشتی مین گذار ایرانی بنام ایران اجر مصادره کرده بودند، همخوانی داشت. عکسها و توضیحاتِ مربوط به تفتیشِ ایران اجر و اسارتِ خدمه را اینجا ببینید.

اما ماجرای برخوردِ ناوچه ی ساموئل بی. رابرتز با مین، در همین جا خاتمه نیافت. بلکه بهانه ای به دست ریگان رییس جمهور وقت آمریکا داد تا بی درنگ دستور جنگ بدهد و نیروهای بیشتری را برای مقابله با ایران به خلیج فارس بفرستد. به فاصله ی چهار روز پس از انفجار مین، آمریکایی ها عملیاتی را که Operation Praying Mantis نام گرفت آغاز کردند و سکوهای نفتی و ناوهای ایرانی را یکی پس از دیگری هدف حملات خود قرار دادند. ایران که درگیر جنگ با عراق نیز بود، بیش از پیش به تنگنا رانده شد. تصاویر انهدام ِ سکوی نفتی ساسان و پرتاب بمب و موشک به ناو ایرانیِ سهند در اینجا.

کار تبلیغاتی

فیلم زیر گزارشی رسمی ست که پس از حادثه ی انفجار مین تهیه شده و ضرورتِ اقدام نظامی علیه ایران را توجیه می کند. همچنین آمادگی نیروهای آمریکایی را در دفعِ حملات نمایش می دهد تا نگرانی های احتمالی را برطرف سازد. (لینک)

کتابی که پیشتر از آن یاد شد نیز، از جنبه های تبلیغاتی تهی نیست. چون آنطور که از عنوان اش بر می آید، رویکردی حماسی دارد و به قصدِ تمجید از ناوی های آمریکایی، ماجرای نجاتِ ساموئل بی. رابرتز را همچون نمونه ای افتخار آمیز بازگو کرده است. گویا در انتها نیز آن حادثه را جرقه ای دانسته برای آتشی که تابحال زیرخاکستر مانده و ممکن است دوباره زبانه بکشد. جالب است که چنین کتابی در اوج ِ تنش میان ایران و آمریکا به چاپ می رسد.

.

جنایت آشکار

تردیدی نیست که نیرو های دریایی ِ ایران در مقابله با پرخاشگریهای بیگانگان، دلاوریهای بسیار از خود نشان داده اند. اما واقعیت این است که آمریکایی ها در یکه تازی و بی رحمی سابقه ی نگران کننده ای دارند و حرکاتشان را نمی شود پیش بینی کرد.

در سوم جولای 1988، یعنی دوماه ونیم پس از آغاز حملات ارتش آمریکا به اهداف ایرانی، ناو جنگی Vincennes به فرماندهیِ William C. Rogers درحالی که به بهانه ی پوشش امنیتی وارد حریم دریایی ایران شده بود، موشکی را به سمت یک هواپیمای مسافربری متعلق به ایران ایر شلیک کرد و 290 سرنشین ِ غیرنظامی را در آسمان خلیج فارس نابود ساخت (IR655). آمریکایی ها به سادگی این جنایت وحشیانه را یک اشتباه در تشخیص نامیدند و جامعه ی جهانی هم خاموش ماند. هیچ عقل سلیمی باور نمی کند که پیشرفته ترین ارتش جهان در تشخیص ِ نظامی بودن یا غیرنظامی بودن یک هواپیما عاجز مانده باشد. ناخدا Carlson، که فرماندهی ناو آمریکایی دیگری را در آن صحنه برعهده داشت، چندی بعد نکات تازه ای را درباره ی این جنایت افشا کرد و از جمله تاکید نمود که رادار ناو او، هواپیمای ایرانی را بی خطر ارزیابی کرده بود. [بررسی حادثه توسط یک فرمانده ی دریایی – به زبان انگلیسی] فیلمی که بی بی سی در سال 2002 دراین باره تهیه کرد حاوی صحنه ی شلیکِ موشک هم هست. نظامی ِ آمریکایی چیزی می گوید در این مایه: زدمش، فرستادمشان پیش ِ الله…

بازگشت به زمان حال

ایران با چنین یانکی هایی طرف است. اژدرهای پرسرعت یا زیردریایی ها و هواپیماهای کوچکِ ایرانی ممکن است در یک درگیری احتمالی کار را بر آمریکایی ها دشوار کنند. اما آنها گذشته از برتری در جنگ روانی و قدرتِ نظامی، در هر شرایطی این برتریِ تعیین کننده را نیز بر ما خواهند داشت که «مردمانشان در تیررس نیستند». آسیب پذیری ِ اسرائیل را نیز کاهش داده اند. اما ملتِ ایران همه جا در تیررس است، در خانه، در خیابان، حتا در آسمان. فرماندهان نظامی و سیاسی یادشان باشد که آن هواپیماهای جاسوسی که به حریم ناوهای آمریکایی می فرستند، نه تنها بی سرنشین نیستند، بلکه هفتاد میلیون ایرانی را با خود به ورطه ی کارزاری نابرابر می برند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: